Wiesław Ochman

(tenor) (współpraca)

Tenor, którego błyskotliwa kariera od blisko 40 lat związana jest z największymi scenami operowymi świata. Nim dokonał życiowego wyboru w latach 1954-60 studiował na Wydziale Ceramiki w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie uzyskał tytuł magistra inżyniera. W trakcie studiów kształcił swój głos pod kierunkiem Gustawa Serafina w Krakowie, a po zaangażowaniu do Opery Śląskiej doskonalił sztukę wokalną pod kierunkiem Marii Szłapak. Na scenie bytomskiej zadebiutował w 1960 roku partią Muezina w „Casanowie” Ludomira Różyckiego, a następnie kreował rolę Edgara w „Łucji z Lammermoor” Gaetano Donizettiego. W trakcie następnego sezonu śpiewał tu m.in. partie Stefana w „Strasznym dworze” Stanisława Moniuszki, Nadira w „Poławiaczach pereł” Georgesa Bizeta, Lionela w „Marcie” Friedricha Flotowa i Maksa w „Wolnym strzelcu” Carla Marii von Webera. W sezonie 1963/64 występował w Operze Krakowskiej, gdzie włączył do swojego repertuaru partię Cavaradossiego w „Tosce” Giacomo Pucciniego oraz Młodego Króla w „Hagith” Karola Szymanowskiego. W 1964 roku zaangażowany w Teatrze Wielkim w Warszawie – występował m.in. jako Jontek w „Halce” Stanisława Moniuszki, tytułowy bohater w „Fauście” Charlesa Gounoda, Don José w „Carmen” i Cavaradossi w „Tosce”.
W latach 1966-68 rozpoczął międzynarodową karierę. Od tej pory występuje regularnie na największych scenach operowych i estradach świata, m.in.: w mediolańskiej La Scali, Metropolitan Opera w Nowym Jorku, operach w Barcelonie, Berlinie, Buenos Aires, Chicago, Hamburgu, Madrycie, Moskwie, Paryżu, Rzymie, Salzburgu, San Francisco, Sewilli i Wiedniu. Uczestniczy w najbardziej prestiżowych festiwalach muzycznych, podczas których towarzyszą mu zespoły prowadzone przez najwybitniejszych dyrygentów.
Dokonał wielu nagrań radiowych, nagrał też ponad pięćdziesiąt płyt dla renomowanych wytwórni z partiami w takich dziełach, jak „Salome” Richarda Straussa, „Requiem” i „Idomeneo” Wolfganga Amadeusza Mozarta pod dyrekcją Karla Böhma (DG), „Stabat Mater” Antonina Dworzaka, IX Symfonia d-moll Ludwika van Beethovena pod batutą Rafaela Kublika (DG), Missa Solemnis c-moll Wolfganga Amadeusza Mozarta z Claudio Abbado, „Jenufa” Leoša Janáčka pod batutą Charlesa Mackerrasa (Decca), „Wojna i Pokój” Sergiusza Prokofiewa pod batutą Mścisława Roztropowicza (Erato).
Ważnym elementem działalności Wiesława Ochmana stała się działalność charytatywna. W roku 1998 z okazji 200-lecia urodzin Adama Mickiewicza artysta zebrał prace malarzy polskich, które wystawiono na licytacji w Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku. Cały zysk został przekazany na remont Domu Muzeum Mickiewicza w Wilnie. Tam też 7 marca 1999 roku odbył się recital Ochmana, poprzedzający kolejna aukcję zebranych przez artystę w Polsce obrazów na rzecz Stowarzyszenia „Nasza Częstochowa”. Uzyskane pieniądze są przekazywane na rzecz wspierania kultury i na stypendia. Znaczne kwoty otrzymała już kilkakrotnie Opera Śląska.
Swoją pasję społecznikowską realizuje od roku 1993 także jako szef artystyczny i uczestnik dorocznych koncertów pt.: „Wiesław Ochman i Jego Goście” w Zawierciu, z których dochód przeznaczony jest na wspieranie Fundacji Pomocy dla Szpitala w Zawierciu „Auxilium”.
Po 1999 roku Wiesław Ochman zajął się także reżyserią wystawiając w Operze Śląskiej „Don Giovanniego” Wolfganga Amadeusza Mozarta, „Traviatę” Giuseppe Verdiego, „Carewicza” Franza Lehara, „Eugeniusza Oniegina” Piotra Czajkowskiego i „Borysa Godunowa” Modesta Musorgskiego”.
Odrębnym rozdziałem pasji artystycznej Wiesława Ochmana jest malarstwo. Artysta ma w dorobku 65 ekspozycji indywidualnych.
Jest laureatem Nagrody Państwowej II stopnia (1973 r.) oraz Miasta Krakowa (1976). W 1977 Prezydent Warszawy odznaczył Wiesława Ochmana Medalem 400-lecia Stołeczności Warszawy, a Prezydent RP uhonorował Krzyżem Komandorskim Orderu z Gwiazdą Odrodzenia Polski. Jest również Kawalerem „Orderu Uśmiechu” i obywatelem honorowym Bytomia. Otrzymał także odznakę Zasłużonego dla województwa śląskiego a ostatnio Złoty Medal „Zasłuzony kulturze – Gloria Artis”. Od pięciu lat Wiesław Ochman pełni funkcję przewodniczącego Rady Programowej Opery Śląskiej, z którym to teatrem czuł się i czuje zawsze szczególnie związany jako sceną swego debiutu operowego i początków wielkiej kariery artystycznej.