Opera Śląska

O Operze

Teatr operowy w Bytomiu stanowi od ponad 60 lat chlubę i dumę śląskiego społeczeństwa. Siedzibą Opery Śląskiej jest niezwykłej urody, zabytkowy, ponad 100-letni gmach teatru miejskiego, zbudowany w latach 1899-1901 według projektu berlińskiego architekta Aleksandra Böhma, w stylu neoklasycystycznym, na 423 miejsca, który od swojej inauguracji tj. 1 października 1901 roku służy sztuce teatralnej. Za datę inaugurującą działalność Opery przyjmuje się 14 czerwca 1945 roku, datę wystawienia „Halki” - pierwszego przedstawienia operowego w powojennej Polsce.

Twórcą Opery Śląskiej był światowej sławy artysta – Adam Didur. Autorytet jakim się cieszył pozwolił w krótkim czasie skupić wokół siebie oddany zespół doświadczonych pracowników i oprzeć tworzoną placówkę na mocnych, wiarygodnych podstawach nazwisk pierwszej klasy artystów, z wysoką pozycją w świecie opery. W kolejnych latach teatr bytomski zyskał opinię pierwszej sceny operowej w kraju oraz tytuł „kuźni talentów”. W Bytomiu debiutowali m.in.: Bogdan Paprocki, Romuald Tesarowicz, Anna Lorenc, Jolanta Wrożyna, Wiesław Ochman (także jako reżyser). Wszyscy śpiewacy po odejściu z Bytomia chętnie do niego gościnnie wracali zawsze podkreślając niezwykłą atmosferę śląskiej sceny operowej.

Opera Śląska jako pierwsza dokonała bezpośredniej transmisji radiowej spektaklu „Halka” w Święta Bożego Narodzenia 1945 r. Również jako pierwszy polski teatr została uhonorowana „Złotą Płytą”, a potem „Platynową Płytą” (15.03.2003r.) za nagranie opery Giuseppe Verdiego „Nabucco” na CD.

Od początków swojej działalności zespół Opery podejmował się występów w objeździe (w salach widowiskowych oraz w plenerze), zgodnie z ideą twórcy, by upowszechniać sztukę operową w terenie. Opera Śląska stale gości na scenach macierzystego regionu, a także w dalszych miastach naszego kraju. Mapa podróży po Polsce powiększa się o coraz to nowe adresy. Liczba spektakli granych poza siedzibą wzrosła w ciągu 10 lat o ponad 15 tysięcy.

Opera Śląska to pierwszy teatr, który wystąpił ze swoim spektaklem za granicą, była także pionierką na kontynencie amerykańskim. Wielokrotnie prezentowała swoje spektakle na arenie międzynarodowej. Od 1994 roku regularnie występuje za granicą. Szczególną renomą cieszy się w Niemczech, Holandii, i Portugalii. Artyści teatru kilkakrotnie występowali w Berlinie – w sali Filharmoników im. Herberta von Karajana oraz w Konzerthausie. Często są gośćmi Filharmonii Monachijskiej. Ostatnie letnie tournee niemieckie obejmują każdorazowo swoim zasięgiem ok. 80 miejscowości w Niemczech, Szwajcarii, Luksemburgu, Holandii, Austrii, Szwecji i Danii. Opera w dwóch zespołach wystawiła w okresie wakacyjnym w sumie przez ostatnie 3 lata blisko 250 spektakli, głównie „Nabucco” i „Aida”, które obejrzało ok. 400 tysięcy widzów.
Dorobek bytomskiej Opery to ponad 250 premier oper, operetek i baletów, w tym wiele pozycji prapremierowych.

W repertuarze bieżącym utrzymuje się ok. 30 tytułów, w tym obok standardowych pozycji są dzieła niezwykle ambitne jak „Don Giovanni”, „Gioconda”, „Eugeniusz Oniegin”, „Tannhauser” ,”Aida”, „Carewicz”, „Córka źle strzeżona” i „Don Kichot”, którego premiera uświetniła otwarcie nowej sali baletowej, wybudowanej po pożarze, który strawił poprzednią w 2000r., „Borys Godunow” „Wesoła wdówka”, „Muzeum Histeryczne Mme Eurozy” - opera autorska Piotra Szmitke, „Carmen”, bajka baletowa "Kot w Butach" oraz najnowsze spektakle "Nabucco", "Orfeusz i Eurydyka", "Łucja z Lammermoor", "Carmina burana", "Manru".

W 2005 roku w budynku filharmonicznym Opery została otwarta nowa sala koncertowa im. Adama Didura mieszcząca 176 miejsc siedzących. Odbywają się w niej imprezy kameralne, małe formy muzyczne, koncerty symfoniczne, uroczystości jubileuszowe i inne.

Opera Śląska poszczycić się może znakomitą pozycją wydawniczą – albumem „Pół wieku Opery Śląskiej 1945-2000” pod redakcją Tadeusza Kijonki. Na 528 stronach w efektownym opracowaniu graficznym – dokumentacja, bogato ilustrowana historia Opery Śląskiej, kalendarium najważniejszych wydarzeń, omówienie osiągnięć repertuarowych i solistycznych, mapy i trasy występów na scenach Polski, Europy i świata, wielkie jubileusze i sławne wizyty artystyczne. Łącznie ponad 1000 ilustracji, fotografii w sepii i kolorze.

Od 1988 roku dyrektorem naczelnym i artystycznym Opery Śląskiej jest Tadeusz Serafin, który w dorobku posiada liczne realizacje oper, operetek i baletów pod własnym kierownictwem muzycznym, w tym: "Halka", "Straszny dwór" Moniuszki, "Rigoletto", "Ernani", „Aida” Verdiego, "Pajace" Leoncavalla, "Rycerskość wieśniacza" Mascagniego, "Cyganeria", "Madama Butterfly" Pucciniego, "Czarodziejski flet" i „Don Giovanni” Mozarta, "Napój miłosny" Donizettiego, "Requiem" Palestra, "Maksymilian Kolbe" Probsta, "Giselle" Adama, "Kopciuszek" Prokofiewa, „Eugeniusz Oniegin” i „Dziadek do orzechów” Czajkowskiego, „Carewicz” Lehara, „Borys Godunow” Musorgskiego, „Carmen” Bizeta.
Występuje także jako symfonik w kraju i za granicą; realizuje nagrania archiwalne. Z zespołami Opery Śląskiej wielokrotnie gościł za granicą. Prowadził i zorganizował tournee po USA i Kanadzie, Belgii, Danii, Holandii, Włoszech, Luksemburgu, Szwecji, Austrii, Szwajcarii i Niemczech. Związany jest stałą współpracą z Orquestra do Norte w Portugalii. Prowadzi zajęcia w Akademii Muzycznej w Katowicach na wydziale wokalno-aktorskim.
15 stycznia 2005 roku otrzymał „Złoty Laur Umiejętności i Kompetencji” w kategorii: instytucja i twórca kultury, 9 maja 2006 r Bytomską Nagrodę Europejską.